Başım dumanlı, gözüm dumanlı, gönlüm dumanlı…
Sessiziz…
Konuşmasız anlaşmalarımızın ardından, yine bir volkan gibi infilak etmiş anlaşmazlıklarımız…
Bu da fırtına sonrası sessizlik!  Konuşsam mı? Faydası var mı?
O konuşuyor; “Bak!” diyor, “Herkes neler yapıyor benim için!” “Yapmasalar da, yaptım diyorlar!” diyor! “Sen de, bir kere bir şey yapsaydın benim için!”
“Bir kere terliğini giyseydin de, bak senin için giydim,  deseydin!” diyor… 

Dünyam dönüyor, başım dönüyor… Bu kadar mı farklı bakılır herşeye, ve bu kadar mı farklı görünebilir herşey! Aradığın şey yanıbaşında iken, bu kadar mı kör olur bir göz!

Ben benliği bıraktım, sen oluyorum! Başım sevgi yolunda, yol arkadaşım sensin!
Bak, öğreniyorum da!
Neymiş sevmek;
“Bu terliği senin için giydim!” demekmiş!
Velev ki, onun için giymemiş olsan bile…

s®